VOLTAMOS

Rematou o tempo de lecer, enterramos a sardiña, queimamos o Meco e voltamos a clase. Uns comeron filloas, outros orellas e ata houbo quen probou a fariña con terra e formigas!

Hoxe os únicos disfraces que se vían na clase eran os de estudantes, que mañá hai exame!

Lembrade un par de consellos:

1. A mellor maneira de estudar é con boli e papel (e non para facer chuletas precisamente).


2. Hai que respectar as horas de soño para non quedar durmidos durante a proba!

PATHS OF GLORY

Continuamos estudando a Primeira Guerra Mundial. Despois de repasar un pouco a xeografía de Europa cos mapas interactivos, imos ver Senderos de gloria (Paths of glory, 1957), unha película de Stanley Kubrick, protagonizada por Kirk Douglas. SINOPSE de FilmAffinity: Na Francia de 1916, durante a Primeira Guerra Mundial, o xeral Boulard ordea a toma dunha inexpugnable posición alemá e encarga esta tarefa ao ambicioso xeral Mireau. Éste, á súa vez, ordea ao coronel Dax que encabece o ataque. A toma do outeiro resulta un inferno, e o rexemento volta ás súas posicións. O alto mando militar, anoxado pola derrota, decide castigar e dar exemplo aos soldados.

O COMEZO DA GRAN GUERRA

A Primeira Guerra Mundial foi un conflito armado que se desenvolveu entre 1914 e 1918. Antes da Segunda Guerra Mundial, era coñecida como a Gran Guerra ou a Guerra da Guerra.

A comezos do século XX, a hostilidade entre os países europeos ía en aumento. Gran Bretaña, Francia e Alemaña competían polo comercio e a influencia exterior, mentres que o Imperio austrohúngaro e Rusia tentaban dominar os estados balcánicos do sudeste europeo. A tensión militar entre Alemaña e o Imperio austrohúngaro por unha banda, e Rusia e Francia pola outra propiciou a formación de fortes alianzas militares. En 1914 a situación política europea era moi tensa.

O 28 de xuño de 1914, o archiduque Francisco Fernando, herdeiro do trono austrohúngaro, e Sofía, a súa muller, foron asasinados na cidade de Saraxevo, en Bosnia, que pertencía ao Imperio desde 1908, pero era reclamado por Serbia. O 28 de xullo Austria-Hungría declarou a guerra a Serbia, acusándoa dos asasinatos. O que comezou como a terceira guerra balcánica, pronto foi unha guerra europea. Rusia apoiou a Serbia, Alemaña ao Imperio austrohúngaro, e Francia a Rusia.

O 4 de agosto Alemaña invadiu Bélxica, que era neutral, no seu avance cara a Francia. Gran Bretaña, que se comprometera a defender Bélxica, declarou tamén a guerra a Alemaña.

Así comezou a Gran Guerra.

As hostilidades implicaron a 32 países, 28 deles os chamados «Aliados», entre eles Francia, Gran Bretaña e Rusia, Canadá, Estados Unidos (desde 1917), Portugal, Xapón, e Italia (1915). Este grupo enfrontouse á coalición das «Potencias Centrais», integrada polos Imperios Austrohúngaro, Alemán e Turco, acompañados por Bulgaria.

No seguinte enlace tedes un impresionante banco de imaxes desta guerra.

E carteis de propaganda militar como o seguinte, que exhortaba aos británicos a alistarse.

Neste outro enlace vemos máis imaxes, clasificadas por categorías: armas e equipamento, emprazamentos, tropas, aviación... ou animais que participaron na guerra, como esta pomba mensaxeira soltada dende un hidroavión.

"A MONTAÑA SALVAXE"

O K2 é o pico do NE do Pakistán no que culmina a cordilleira do Karakorum. É o segundo máis alto do mundo 8.611 m.

A primeira ascensión foi o 31 de Xullo de 1954 dirixida por Ardito Desio no que dous dos seus homes acadaron a cima (Lino Lacedelli y Achille Compagnoni).

Hoxe en día a montaña foi escalada por todas as súas aristas. A pesar de ser máis pequena que o Monte Everest considérase de máis difícil acceso pola súa climatoloxía e a súa maior altura comparativa respecto ao terreo que hai arredor.

SERGIO

COSTUMES TIBETANOS

Os costumes tibetanos están baseados na relixión que vén sendo o budismo, tamén chamado lamaísmo. Por exemplo os costumes do casamento, nacemento e a morte.

O casamento: Esta ceremonia célebrase segundo as diferentes tradicións, baseadas na procura da salvación no interior da persoa. A parella pídelle a bendición a un monxe budista.

O nacemento e a morte: Os budistas cren na reencarnación e por iso realizan cerimonias relixiosas especiais para o nacemento e a morte.

No Tibet teñen o costume de escribir sutras, oracións e plegarias en anacos de tea (normalmente dalgunha das cores da propia bandeira tibetana). Estas teas cólganse á intemperie en lugares considerados sagrados para que o vento leve a plegaria ata Buda.

TANIA

O LEOPARDO DAS NEVES

O leopardo das neves, chamado Onza ou Irbis, é un gran felino que habita nas montañas dos Himalayas de Afganistán, Pakistán, India, China e Nepal.

Normalmente vive a unha altura de 2000 a 6000 metros. Aliméntase de mamíferos non moi grandes e tamén de gando.
As nais soen traer 2 cachorros, tras un periodo de xestación entre os 90 e os 103 días.
A súa lonxitude pode alcanzar entre os 0.75 e os 1.3 metros, sen contar a cola. É un animal en perigo de extinción. PABLO

OS PERIGOS DA ESCALADA NA NEVE

Ademáis de ter terribles pendentes, na cima das montañas nevadas vai moito frío e moito vento, e son esvaradías por culpa do xeo. É difícil respirar, porque a gran altura non hai moito osíxeno e hai que ter coidado cos aludes que son derrames repentinos de grandes masas de neve e xeo ao longo dunha pendente ou acantilados, con velocidades que en ocasións superan os 160Km/h.

Para poder escalar unha montaña fan falla alimentos, que poden ser de dúas clases, alimentos semellantes aos da casa, para os primeiros periodos de repouso no campamento base, e alimentos de produtos concentrados. Tamen é preciso un botiquín que pode levar ata 80 quilos de menciñas.

JUAN JOSÉ

LÍMITE VERTICAL

Esta semana a profesora levounos a ver unha película chamada "Límite vertical". Trata sobre unha escalada ao K2, no que morre xente, ben por cumprir o soño de chegar a cima ou ben por salvar a persoas atrapadas na montaña.
A película ten momentos moi tristes, nos que, a min polo menos, fíxome pensar e poñerme na pel dos actores. Tanto o principio como o final parecéronme moi bonitos porque un personaxe prefire morrer el e salvarlle a vida os seus compañeiros, e iso non o fai todo o mundo.
BELÉN

O EVEREST

O Everest é o monte máis grande da terra , cunha altitude de 8.844 metros. Localizada no Himalaya, no continente asiático, marca a fronteira entre Nepal e China. En Nepal é chamado Sagarmatha (a fronte do ceo) e en China, Chomolungma (nai do universo). En 1865 a montaña foi chamada Everest en honor a sir George Everest, xeógrafo e topógrafo galés, responsable da topografía da India.

Oficialmente a primeira ascensión ao Everest foi en 1953, cando o neozelandés Edmund Hillary e o sherpa Tenzing Norgay chegaron ao cumio. En 1924 George Mallory , xunto con Andrew Irvine, fixera un intento que rematou en traxedia. Aínda que a incógnita sobre o sucedido perdura: chegou ao cumio e despois caeu, ou morreu antes de chegar?

O único vestixio do posible éxito da ascensión foi que Mallory deixou moi claro que o primeiro que faría ao coroar o Everest sería deixar un retrato da súa muller, Ruth Turner, na neve, e ese retrato non estaba entre as súas roupas cando atoparon o seu corpo en 1999. (David)

QUEDAR SEN AIRE

Os seres humanos estamos deseñados para respirar perfectamente de 0 a 3.000 m de altura,

aínda facendo exercicios vigorosos.

A uns 3.050 m, xa se empeza a respirar con dificultade, algunhas persoas teñen dor de cabeza pero case todas se adaptan en 2 ou 3 días.

O límite superior para a supervivencia a longo prazo é de 5.350 m.

Escalar sen botellas de osíxeno faise perigoso a partir dos 7.000 m.

O pulso acelerado e a disnea (dificultade para respirar) son os dous primeiros síntomas do mal de montaña. Por riba dos 7.900 m está a chamada 'zona da morte'. O aire contén a terceira parte do osíxeno que hai ao nivel do mar. Non se sobrevive moito tempo se non se respira osíxeno artificial día e noite.

Martín

Os oitomiles

O oitomil é unha elevación de terreo por riba dos 8.000 m sobre o nivel do mar.

Todas estas montañas atópanse na cordilleira do Himalaya e do Karakórum, ambas en Asia. O primeiro intento dun alpinista tivo lugar na expedición de Albert F. Mummery e J. Norman Collie ao Nanga Parbat en 1895; acabou en fracaso cando morreron por unha avalancha.
O primeiro ascenso con éxito dun oitomil foi de Maurice Herzog e Louis Lachenal, que acadaron a cima de Annapurna o 13 de xuño de 1950.

A primeira persoa en completar a ascensión dos catorce oitomiles foi Reinhold Messner, quen concluiu a fazaña sen utilizar osíxeno, no estilo tradicional en 1986. Un ano despois, Jerzy Kukuczka foi o segundo e, ata o 2005, o alpinista que culminou os 14 cumios en menos anos, aínda que usou osíxeno nalgunhas das súas ascensións. Ata o 2007, quince alpinistas conseguiron escalar as 14 montañas máis altas do planeta.Trátase dunha fazaña extremadamente perigosa, alomenos catro persoas morreron tentando conseguilo.

Celestino