VERÁN

Despois de estudar os cambios en España dende o fin da ditadura franquista, gozar da visita de Marcos Calveiro e recrear os derradeiros días de Van Gogh lendo O pintor do sombreiro de malvas... e vendo O tolo de pelo rubio por fin chega o verán e remata o curso.
Pouco máis queda que despedirnos e desexarvos boas vacacións.

OBESIDADE INFANTIL

Na edición dixital de GaliciaHoxe lemos unha alarmante nova sobre saúde que alerta sobre a incidencia de enfermidades de adultos, como a hipertensión e a diabetes mellitus, en nenos, asociadas á obesidade que padecen. Segundo datos da Asociación Galega de Dietistas e Nutricionistas  un de cada tres nenos galegos é obeso, debido á mala alimentación e ao sedentarismo.

Imos ler o seguinte texto que se inclúe na sección de Saúde:

“Dieta atlántica, a solución na comunidade.

O modelo de consumo alimentario dos nenos en Galiza desvíase cada vez máis cara a modelos de inxesta de produtos manufacturados como o estadounidense. O patrón de Dieta Atlántica debe establecerse tendo en conta os alimentos, cuxo consumo constituíu tradicionalmente a achega maioritaria de enerxía, nutrientes e compoñentes de interese nutricional. Do mesmo xeito que se postulou para o recoñecido modelo de Dieta Mediterránea, debe basearse principalmente no modelo gastronómico dos anos 50-60 do século XX nas comunidades de dieta atlántica (no Estado español Galiza, Asturias, Cantabria e País Vasco), xa que nos anos posteriores, os cambios nos hábitos de consumo das sociedades neoliberalistas puideron modificar en parte a dieta orixinaria, sen esquecer que a súa penetración foi considerabelmente menor, ou máis tardía, no ámbito do Arco Atlántico. A dieta atlántica é parte do noso patrimonio cultural e identitario; non é só un tipo de alimentación, senón un estilo de vida, onde existe a actividade física e onde prima a parte pracenteira e social do acto gastronómico, que favorece o noso hábitat e o noso medio e que conforman a nosa idiosincrasia. Como se non, ían existir cerca de trescentas festas vinculadas a alimentos? O Arco Atlántico Europeo constitúe unha gran despensa de alimentos, non só pola súa variedade, senón tamén pola calidade de compoñentes nutritivos e non nutritivos. Comer no Arco Atlántico Europeo é símbolo de saúde e de pracer: asócianse un gozo da comida e bebida, xunto cun mellor mantemento dos hábitos alimentarios tradicionais alleos ao modelo occidental. O paradigma desta tendencia é Estados Unidos e caracterízase polo consumo abundante de alimentos manufacturados de baixa calidade nutricional e ricos en calorías. Este estilo dietético coincide co aumento crecente da prevalencia da obesidade, doenzas cardiovasculares, diabete de tipo dous, doenzas neurodexenerativas, osteoporose e certos tipos de cancro.”

Fonte: GaliciaHoxe.com


Despois da lectura atenta do texto, ides facer as seguintes actividades:

• Busca no dicionario o significado das palabras que non coñezas.

• Resume o contido do texto.

• Destaca as ideas principais e secundarias.

• Elabora un esquema que amose a estructura do texto.

•    Escribe un texto onde expoñas o teu punto de vista sobre o tema.

YO, ME, MÍ, CONMIGO

auladelletres

Vamos a repasar el uso de los pronombres en castellano.
Leed con atención este fragmento de El túnel, novela de Ernesto Sábato, escritor argentino fallecido este sábado a los 99 años. A continuación, indicad los pronombres utilizados y clasificadlos:

A veces volvía a ser piedra negra y entonces yo no sabía qué pasaba del otro lado, qué era de ella en esos intervalos anónimos, qué extraños sucesos acontecían; y hasta pensaba que en esos momentos su rostro cambiaba y que una mueca de burla lo deformaba y que quizá había risas cruzadas con otro y que toda la historia de los pasadizos era una ridícula invención o creencia mía y que en todo caso había un solo túnel, oscuro y solitario: el mío, el túnel en que había transcurrido mi infancia, mi juventud, toda mi vida. Y en uno de esos trozos transparentes del muro de piedra yo había visto a esta muchacha y había creído ingenuamente que venía por otro túnel paralelo al mío, cuando en realidad pertenecía al ancho mundo, al mundo sin límites de los que no viven en túneles; y quizá se había acercado por curiosidad a una de mis extrañas ventanas y había entrevisto el espectáculo de mi insalvable soledad.



A continuación, realizaréis el siguiente ejercicio. Poned mucha atención en vuestras respuestas y comprobad si habéis contestado correctamente.

HANUSSEN E SZPILMAN

Rematada a explicación do ascenso do Nazismo e da Segunda Guerra Mundial, continuamos aprendendo máis cousas grazas a dúas obras impactantes, unha literaria e outra cinematográfica.
A primeira é El mago de Hitler, novela escrita por Guy Didelez e Patrick Bernauw, que recrea a misteriosa desaparición de Erik Jan Hanussen, famoso mentalista e astrólogo, moi afamado na Alemaña nazi.

A segunda obra é a película dirixida por Roman Polanski, El pianista, baseada na historia real do músico polaco de orixe xudea Władysław Szpilman. No filme asistimos á invasión alemá de Polonia, á aplicación de leis xenófobas contra os xudeus, á creación do gueto de Varsovia, á deportación a campos de concentración e exterminio, á violencia máis repulsiva, á morte, á desolación...

IMAXES DE XAPÓN

Informe Semanal (RTVE): Especial catástrofe en Japón

• A la carta
• > Terremoto en Japón
• > Especial Catástrofe en Japón

Corredores de Sombra

Clara era unha nena rica que foi vivir a un pazo nas vacacións de verán con seus pais e seus curmáns. Querían reformalo e cando os albaneis estaban tirando uns tabiques atoparon un cadáver. Chamaron a policía para ver de quen era. Non lle quixeron dar importancia ata que chegou o tío de Clara e quixo saber de quen era. Clara foi pola aldea buscando información con un amigo que encontrara roubando froita e que o final se fixeron moi amigos. Finalmente falaron co pai dunha das criadas do pazo, quen lle contou que fora o avó de Clara, don Pablo. O cadáver era de Rafael, un mestre do que dona Rosalía, avoa de Clara, estaba namorada. Foron amantes e don Pablo deuse conta e fixo coma quen o refuxiaba na casa no tempo da guerra e finalmente matouno. Despois Clara foise vivir a casa de seu tío Carlos a Barcelona porque decidiu ir estudar alá.

Opinión persoal:

O libro está moi ben porque é de moita intriga e moitos misterios. O principio é algo aburrido porque conta o que vai pasar máis adiante e conta tamén como foi cando ela era pequena.

Álvaro Aires Mesías

A miña opinión

Corredores de sombra
Agustín Fernández Paz
Resumen:
Unha muller xa maior conta unha historia que lle pasou de nova dende o seu diario unha historia que lle pasou cando era pequena.
Pertencía a unha familia, por parte do pai rica. O pai e o tío de Clara tiñan un pazo que herdaran. Víctor o pai comproulle a parte ao irmán e reformouno. No medio das reformas encontraron un cadáver emparedado. O pai co prestixio dos Soutelo fixo porque prescribira e que non se soubera nada. Pero Clara empezou a investigar a partir de que encontrara un anel coa inicial R. Fixo un amigo na vila, Miguel, ao que coñeceu roubándolle froita na casa. Estes tiveron unha aventura amorosa e despois acabará sendo un dos mellores amigos de Clara. Entre os dous pescudaron e preguntáronlle aos vellos da vila e descubriron que se trataba dun home chamado Rafael que fora amante de Rosalía, a avoa de Clara. O pai berroulle por andar con Miguel e metendo os fociños onde non debían. A Miguel déronlle unha malleira. Clara seguiu pescudando ata saber que quen o matara fora seu avó Pablo. Non llo puido contar a ninguén, só a seu tío Carlos porque tiña toda a familia en contra. Cando puido, marchou para Barcelona e estudou e fixo a vida alá.

O libro en xeral está ben. Ten unha boa historia e uns bos personaxes. Eu persoalmente recomendaríallo a xente que lle gusta ler. Ten un defecto que é que para chegar a un punto determinado da moitas voltas, entón un libro tan extenso queda en nada. Non ten o final que todo o mundo desexa e espera, estes son os únicos inconvenientes do libro.
Rubén